… گاهي زمان بايد به افتخار تو بايستد، اصلاً به‌خاطر تو، به خاطر مهرباني تو… به‌خاطر شيريني عشق ورزي با صداي فرهاد…

—

از بين اين همه پزشكان حاذق وبلاگستان فارسي كسي نيست كه بتونه بگه با اين آلرژي مزمن چي كار بايد بكنم؟! نفس نمي‌تونم بكشم به‌خدا! شبا كلاً دهنم بازه تا صبح، صبحم اونقدر با دهن نفس كشيدم كه نمي تونم ازشدت خشكي لبام و دهنم حرف بزنم! اين آمپولايي‌ام كه زدم قراربود تأثيرش شش ماهه باشه، واسه من يه هفته دوام آورد! يا من حالم بده يا اين آمپوله آب توش بوده!

–ميگم حالا واقعاً قراره ساعت كار ادارات بشه 9 تا 2؟!!!! واقعاً؟! مي خواين كلاً تعطيل كنيم بره؟! ترافيكم كم ميشه ‌ها، باور بفرمائيد تأثيرش حتميه! من خودم تضمينش ميكنم! حالا هي شما وجود چنين دانشمندي رو در كنار خودتون انكار كنيد، همين جوري مغزا مجبور ميشن فراركنن ديگه!

—

فردا مسابقه آمادگي جسماني دارم، خودم اميدوارم به مقام اولي، گرچه ديروز تو باشگاه به همه كساني كه تو رده سني من قراره رقيبم بشن اخطار دادم كه خونشون پاي خودشونه! حالا خواستن بمونن مسابقه بدن!